Onlangs pakte het International Assessment of Agricultural Science and Technology for Development (IAASTD) uit met een nieuwe studie waaruit moest blijken dat een exportgerichte industriële landbouw niet nodig is om de wereld te kunnen voeden. Vanuit het perspectief van armoedebestrijding en wereldvoedselzekerheid hebben we een multifunctionele landbouw nodig, waarbij de focus ligt op de kleine boer. De toekomst van de landbouw is dus duurzaam.
Hoewel vierhonderd wetenschappers aan de studie meewerkten en zowel de Wereldbank, Unesco en de FAO achter het IAASTD staan, hoeven we het niet eens te zijn met de resultaten van deze studie.
Wij geloven in het recht op voedselsoevereiniteit en een duurzame landbouw, die zijn natuurlijke hulpbronnen beschermt voor de komende generaties. Dit uitgangspunt leidt naar een menselijke landbouw met een grote betrokkenheid, steunend op de band tussen de boer en de natuur, evenals de band tussen boer en maatschappij (sociaal-economisch, ecologisch). Die boer zal geen wereldvreemd boerke, maar een ondernemer moeten zijn.
Als we om ons heenkijken, niet alleen in de ruimte, maar ook in de tijd, zien we dat er de laatste decennia veel is veranderd.
Duurzaamheid, kwaliteitsbewaking, voedselveiligheid, maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn evidente begrippen geworden in de landbouw. De tijd dat de boer gewoon produceerde, is voorbij. Hij is een ondernemer geworden die weet dat hij moet rekening houden met wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt.
Waar vroeger vanuit de landbouw nogal defensief werd gereageerd op kritische vragen van de burger, heeft de landbouw nu het voortouw genomen. Die term komt overigens uit de landbouw. Nog dagelijks stellen politici en andere slimme mensen verbaasd vast dat de humane voeding vaak bij de veevoeding in de leer moet. Zowel op het vlak van duurzaamheid, voedselveiligheid als maatschappelijk verantwoorde diervoederstromen en maatschappelijk verantwoord ondernemen in het algemeen, nam de landbouwsector – en de mengvoedersector liet zich daarbij niet onbetuigd – het voortouw en trekt nog de kar. Is landbouw dan toch duurzaam van nature?