Het lijkt alsof we steeds meer in onszelf gekeerd raken. We maken ons druk over wat we dreigen te verliezen. Of het nu gaat om pensioen, migratie, andere culturen binnen ‘ons’ land, het milieu of Europa.
De Europese verkiezingen zijn 4 juni. Europa leeft niet binnen Nederland. Als we er al over nadenken, roepen we iets van ‘wat kost het en wat brengt het op’. Hetzelfde geldt voor het milieu. Dat moeten we ‘beschermen’. Met als gevolg belemmering van de modernisering (lees: verbetering diergezondheid, emissies, arbeidsomstandigheden en efficiëntie) van de intensieve veehouderij. Of het nu gaat over de veehouderij, EU, arbeidsmarkt of over migratie, steeds schieten we in de reflex ‘beschermen wat we hebben’.
Natuurlijk is een efficiënt lidmaatschap van de EU van belang. Maar voor wat voor Europa willen we staan? Willen wij één die daadkrachtig kan optreden waar nodig? Of willen we alle besluiten aan alle 27 nationale parlementen ter goedkeuring blijven voorleggen?
Natuurlijk moeten we het milieu beschermen en respectvol met onze dieren omgaan. Veehouders, ‘milieurakkers’ en burgers kunnen daarbij zij aan zij staan. Door met een open blik naar buiten te kijken; in debat te gaan, door stellingen te beargumenteren, kan een duidelijke keuze worden gemaakt als het gaat om dierwelzijn, klimaat of biodiversiteit. Een keuze voor grootschalige intensieve veehouderij bijvoorbeeld, die past bij de omgeving, goed is voor mens, dier, en milieu. Of een kleinschalige veehouderij waarbij de kippen buiten lopen en je aan je kinderen kunt laten zien waar melk, eieren en vlees vandaan komen.
Durf in ieder geval buiten je eigen situatie te denken. Maak gebruik van de vrije en open communicatie. Heb het lef te kiezen voor iets nieuws. Zo bezien is zelfs een verenigd België mogelijk.