Het bereik van je mogelijkheden is mede afhankelijk van je reputatie. Je reputatie is weer afhankelijk van andermans mening. Dit is precies het manco waar de varkenshouderij op dit moment tegenaan loopt. Het is niet goed gesteld met de reputatie van de sector. Maatschappelijke organisaties als Varkens in Nood bestempelen de sector als een plek waar miljoenen varkens vroegtijdig sterven en waar levende biggen worden gedumpt tussen de kadavers.
Van alle kanten wordt al geprobeerd om de reputatie te versterken en de mening van de burger bij te stellen. Zo zijn er verschillende websites gelanceerd waar de varkenshouderij wordt belicht. Open dagen en zichtstallen moeten de burgers inzicht geven in de sector. Want wie een mening wil vormen, moet weten waarover hij het heeft. En toch gaat dit moeizaam. Want hoe kun je opboksen tegen videobeelden waar zielige biggetjes halflevend tussen kadavers liggen? Hoe kun je op tegen het aaibaarheidsgehalte van de lieve varkens die in vleesfabrieken worden gehouden? Hoe kun je het winnen in een strijd waar emotie de boventoon voert en feiten naar de achtergrond verdwijnen?
Die feiten lijkt de gewone burger niets te kunnen schelen. Hij heeft toch gezien dat levende biggetjes worden gedumpt? Dat dit zelden voorkomt, is niet interessant. ‘Nee, ik laat me liever bedriegen dan uitzoeken of het op waarheid berust’, lijkt de tendens die hieraan ten grondslag ligt.
„De mensen zijn zo onnozel en ze richten zich zo op hun directe behoeften dat iemand die bedriegt, altijd wel iemand vindt die zich wil laten bedriegen”, was ook al de constatering van filosoof Niccolò Machiavelli tijdens de Renaissance net na de Middeleeuwen.
Toch moeten varkenshouder toegeven dat partijen, zoals Varkens in Nood, het slim hebben gespeeld. Insteken op sensatie en emotie, ondanks of het beweerde waar of onwaar is, werpt blijkbaar zijn vruchten af. Waarom dan niet op eenzelfde manier gezamenlijk actie voeren vanuit de sector? Bestrijd emotie niet met feiten, maar ga het te lijf met emotie. Zoek naar een aantal Bekende Nederlanders die affiniteit hebben met de varkenssector, lobby bij een programma als Boer zoekt Vrouw. Dat is wat onder de bevolking leeft, daarover wordt gesproken aan de etenstafel.